OSP Wólka Plebańska

OSP Wólka Plebańska

Rok powstania – 1962

Jednostka typu „S” – posiada średni samochód ratowniczo-gaśniczy Magirus – Deutz, GBA 2,5/16 oraz trzy motopompy: motopompa szlamowa SST-80, PO5 i PO3, agregat prądotwórczy 3 kW i pilarkę łańcuchową do drewna Stihl.

Liczba członków: czynnych – 39, honorowych – 4.


Skład Zarządu OSP:

Prezes – Ireneusz Chalecki

Naczelnik – Wiceprezes – Arkadiusz Chalecki

Wiceprezes – Adam Daniluk

Sekretarz – Konrad Urbański

Skarbnik – Wojciech Królik

Gospodarz – Dawid Chomiuk

Zastępca naczelnika – Hubert Maksymiuk

Kronikarz – Tomasz Klarecki

    Skład Komisji Rewizyjnej OSP:

    Przewodniczący – Krzysztof Chomiuk

    Wiceprzewodniczący – Tomasz Makoszka

    Sekretarz – Jakub Pietraszek


      Monografia jednostki OSP w Wólce Plebańskiej

      Po wojnie Wólka Plebańska była zabudowana dosyć gęsto, przede wszystkim budynkami drewnianymi przez co zagrożenie pożarowe nieustannie rosło. Aby poprawić tę sytuację mieszkańcy Wólki w 1962 roku podjęli inicjatywę założenia Ochotniczej Straży Pożarnej. Jej pierwszymi przedstawicielami byli Stanisław Tomaszuk – prezes, Leon Widawski – naczelnik i Sabina Beran- skarbnik. W skład jednostki wchodzili także następujący członkowie Stanisław Prokopiuk, Stefan Lubański, Józef Lesiuk, Antoni Borysiuk, Stanisław Lewczuk, Stefan Tomaszuk, Marian Jówko, Kazimierz Lubański, Stefan Lewczuk, Władysław Dorosz, Józef Maksymiuk, Piotr Prokopiuk i Władysław Prokopiuk.
      Pierwszy sprzęt jaki otrzymała jednostka pochodził z Zawodowej Straży Pożarnej w Białej Podlaskiej. Była to motopompa M400 wraz z armaturą wodną. Były to niewątpliwie ciężkie czasy dla straży z Wólki Plebańskiej. Pierwszą siedzibą i „magazynem” był prywatny budynek, nieodpłatnie udostępniony przez druha Piotra Prokopiuka. Nie lepiej wyglądała sytuacja transportowa. Do pożarów używano prywatnego wozu konnego, którego najczęściej użyczało dwóch członków OSP- Józef Maksymiuk i Stanisław Lewczuk.
      Rok 1965 okazał się bardziej owocnym. To właśnie wtedy podjęto pierwsze kroki związane z zakupem placu pod budowę remizo-świetlicy. Pierwszy etap polegał na wybudowaniu świetlicy oraz garażu z drewnianą wieżą strażacką. Uroczyste otwarcie budynku nastąpiło dwa lata później. W dalszych etapach do roku 1971 dobudowano dwa garaże. Całość prac nadzorowała Zawodowa Straż Pożarna w Białej Podlaskiej.
      W 1970 roku jednostka otrzymała motopompę PO-3, umundurowanie bojowe oraz samochód „Lublin” (wężowy). Pierwszym kierowcą został wówczas druh Antoni Grochowski. Dwa lata później stanowisko naczelnika objął Stefan Tomaszuk.
      W międzyczasie powstała pierwsza żeńska młodzieżowa drużyna OSP w Wólce Plebańskiej. W jej skład wchodziły Barbara Borysiuk, Grażyna Jówko, Grażyna Lewczuk, Helena Lubańska, Barbara Prokopiuk, Elżbieta Prokopiuk, Grażyna Szucka, Stanisława Tomaszuk.
      Na fali odnowy druhowie postanowili w 1981 roku postawić na placu przed remizą krzyż. Ówczesne władze były przeciwne takiemu działaniu i po wielu perturbacjach postawiono krzyż na prywatnej posesji druha Władysława Prokopiuka. Po paru latach został on przeniesiony na plac remizo-świetlicy.
      W 1992 roku stanowisko prezesa objął Zbigniew Jówko, a naczelnikiem został Piotr Kopryaniuk. Stanisław Tomaszuk zrezygnował z pełnionej przez siebie funkcji ze względu na zły stan zdrowia. Dwa lata później zmarł on z powodu ciężkiej i długoletniej choroby. W 1997 roku nasza jednostka utraciła kolejnego prezesa, po ciężkiej chorobie zmarł Zbigniew Jówko, a jego funkcję objął druh Piotr Kopryaniuk.
      Po zrezygnowaniu Kopryaniuka stanowisko prezesa przejął druh Ireneusz Chalecki. Miało to miejsce w 2005 roku. Natomiast w 2007 roku z okazji 45-lecia powstania Ochotniczej Straży Pożarnej OSP Wólka Plebańska otrzymała samochód pożarniczy marki IVECO MAGIRUS-DUTZ GBA z kołowrotem linowym do 5 tys. kg i zbiornikiem wody o pojemności 2570 litrów, który jest jednym z najnowocześniejszych samochodów w gminie.
      Nasza jednostka nie tylko bierze czynny udział w akcjach ratowniczo-gaśniczych, ale także uczestniczy w uroczystościach kościelnych i państwowych.